Carel de Nerée tot Babberich - Nudités
Carel de Nerée tot Babberich (1880–1909) Nudités
1904-05 Pen, zwarte inkt, grijze wassing, goudverf op groen geprepareerd papier
22 x 16,8 cm
Literatuur:
Afgebeeld in het boek Sander Bink, Verfijnde Lijnen: Carel de Nerée tot Babberich, 1880–1909, Wbooks (2025), cat.nr. 153.
Informatie:
Nudités behoort zonder twijfel tot de meest gedurfde en opmerkelijke werken van Carel de Nerée tot Babberich. Het ontstond tijdens de korte maar buitengewoon vruchtbare periode waarin de kunstenaar zijn meest experimentele werk vervaardigde en goud, ornament en kleur een steeds prominentere rol gingen spelen.
De centrale figuur verwijst naar Leonardo da Vinci's beroemde Vitruviusman, maar De Nerée transformeert dit renaissancistische ideaalbeeld tot iets volstrekt eigens en moderns. De geometrische harmonie van Leonardo maakt plaats voor een sensuele, licht androgyne figuur met een opvallend eigentijdse uitstraling.
De gouden achtergrondvlakken sluiten aan bij ontwikkelingen die zich gelijktijdig in Wenen voordeden in het werk van Gustav Klimt, terwijl de verfijnde lijnvoering herinneringen oproept aan Aubrey Beardsley. Toch is het werk geen imitatie van buitenlandse voorbeelden. Juist de combinatie van symbolisme, erotiek en een uitgesproken persoonlijke beeldtaal maakt het tot een van de meest radicale uitingen van het Nederlandse fin de siècle.
Waar vrijwel alle Nederlandse kunstenaars van zijn generatie voorzichtig manoeuvreerden binnen de grenzen van het betamelijke, plaatste De Nerée seksualiteit nadrukkelijk in het centrum van zijn compositie. Voor zover bekend bestaat er in Nederland rond 1900 nauwelijks een vergelijkbaar voorbeeld van een dergelijke openhartige en tegelijkertijd esthetisch verfijnde benadering van het mannelijk lichaam. Daarmee behoort het werk tot de meest radicale uitingen van zijn kunstenaarschap.
Carel de Nerée tot Babberich (1880–1909) behoort tot de meest intrigerende Nederlandse symbolisten van zijn tijd. Literair onderlegd, charismatisch en beweeglijk binnen de Haagse society, ontwikkelde hij een beeldtaal die sterk beïnvloed is door Aubrey Beardsley: grafisch verfijnd, gothic van sfeer en doordrenkt met een subtiele decadentie.
