Carel de Nerée tot Babberich - Naakt in een berglandschap

Carel de Nerée tot Babberich (1880–1909) Naakt voor een balustrade in een berglandschap

ca. 1905-07 Potlood en aquarel op papier

28,8 × 47,5 cm

Literatuur:

Afgebeeld in het boek Sander Bink, Verfijnde Lijnen: Carel de Nerée tot Babberich, 1880–1909, Wbooks (2025), p. 306-307.

Informatie:

Op 4 juli 1906 noteerde Albert Plasschaert na een ontmoeting met De Nerée in zijn dagboek dat de kunstenaar wilde overstappen van "platte vlakversiering" naar het "meer vormen van lichamen". Dit werk vormt misschien wel een van de mooiste voorbeelden van die ontwikkeling.

Tijdens zijn laatste levensjaren raakte De Nerée gefascineerd door het werk van de Zwitserse kunstenaar Ferdinand Hodler. Zelf sprak hij later zelfs over het feit dat hij "wat ge-Hodlerd" had. In deze reeks aquarellen verdwijnen de decoratieve lijnen van zijn eerdere werk gedeeltelijk naar de achtergrond en maakt een nieuwe belangstelling voor volume, landschap en lichamelijkheid zijn intrede.

De balustrade, de bergachtige horizon en de intens blauwe kleuren keren terug in meerdere werken uit deze periode en verwijzen waarschijnlijk naar de Zwitserse kuuroorden waar De Nerée verbleef. Mogelijk zijn het zelfs impressies van bestaande uitzichten vanuit Leysin, Montreux of Clarens.

Tegelijkertijd is het werk allesbehalve naturalistisch. De figuur draagt hoge hakken, neemt een opvallend theatrale houding aan waarbij de heupen nadrukkelijk worden geaccentueerd en maakt een elegant handgebaar dat terugkeert in verwante composities zoals Staand naakt met bloem. Het resultaat is een beeld dat tegelijkertijd sensueel, vervreemdend en opvallend modern aandoet.

Met de combinatie van genderambiguïteit, erotiek en een bijna proto-expressionistische behandeling van kleur en vorm, maakt dit werk tot de meest radicale en vooruitstrevende onderdelen van De Nerée's oeuvre.

Carel de Nerée tot Babberich (1880–1909) behoort tot de meest intrigerende Nederlandse symbolisten van zijn tijd. Literair onderlegd, charismatisch en beweeglijk binnen de Haagse society, ontwikkelde hij een beeldtaal die sterk beïnvloed is door Aubrey Beardsley: grafisch verfijnd, gothic van sfeer en doordrenkt met een decadentie.